فصل سوّم پرندگان حرمت صاحب مخلاب و كلاغ 1 - هر چه صاحب مِخلاب - يعنى چنگال - قوى كه با آن افتراس طيور مىنمايد مانند بازى و صقر و عقاب و شاهين و باشق ، يا آن كه ضعيف باشد كه به همين جهت در افتراس ، ضعيف مىباشد ، مثل نسر و رخمه و بغاث ، حرام گوشت مىباشد . در حلَّيت اقسام كلاغ و حرمت آنها ، يا تفصيل بين زاغ و غداف كه خاكسترى رنگ بزرگ و كوچك آن مىباشد و غير آنها ، خلاف است ، احوط عدم حلَّيت جميع اقسام آن است . حرمت پرنده اى كه بال گشودن آن بيش از حركت دادن باشد 2 - قسم دوم از محرمات از پرنده ها : آن چه كه صفيف آن ( يعنى گشادن پرها در حال طيران ) اكثر از دفيف آن ( يعنى به خود زدن پرها و تحريك آنها در حال طيران ) باشد مثل پريدن باز و نحو آن ، چه زمينى باشد يا آبى . و در صورت تساوى صفيف و دفيف يا عدم معلوميت اكثر ، احوط ترك اكل است . حرمت پرنده اى كه قانصه و حوصله و صيصيه ندارد 3 - قسم سوم از محرمات : آن پرنده است كه قانصه ( از پرنده ها به جاى روده در غير آنها است و سنگ دان گفته مىشود ) و حوصله ( از پرنده به جاى معده در غير آن است چينه دان نزديك حلق است ) و صيصيه ( خار بالاى كف پا است ) ندارد پس اگر يكى از اينها را داشت حلال است . معارضه بين علائم حليت و حرمت و در فرض معارضه بين علامتهاى حلَّيت و حرمت ، احوط ترك اكل است در غير